108 - گويد : دور باشيد اندران « 1 » و مه سخن گوييد مرا 109 - كه بودند گروهى از بندگان من گفتند : يا خداوند ما بگرويديم ما بيامرز ما را و ببخشاى ما را كه تو اى بهترين بخشايندگان 110 - گرفتيد ايشان را افسوس تا فراموش كردند شما را ياد كرد من ، و بوديد شما از ايشان مىخنديد « 2 » 111 - كه من پاداش كنم « 3 » ايشان را امروز بدانچه شكيبايى كردند كه ايشانند ايشان رستگاران 112 - گفت : چند بمانديد « 4 » اندر زمين بشمار سال « 5 » 113 - گفتند : بوديم روزى يا برخى روزى بپرس از شمار گيران 114 - گفت : نه بوديد مگر اندكى اگر شما بوديد و ميدانستيد 115 - مىپنداريد شما كه ما بيافريديم شما را ببازى « 6 » و شما را سوى ما نه باز گردانند ؟ 116 - بر دورست « 7 » خداى عزّ و جلّ پادشاه راست ، نيست خداى مگر او خداوند عرش بزرگوار 117 - و هر كى خواند با خداى خداى ديگر نه باشد هيچ حجّت او را بدان كه شما را و نزديك خداوند اوست كه او نه رهاند كافران را « 8 » 118 - و بگو : خداوندا بيامرز ما را و ببخشاى بر ما كه توى بهتر بخشايندگان

--> ( 1 ) اندر دوزخ . ( صو . آ ) - بگويد دور باشيد اندر آنجا . ( بو ) ( 2 ) بفسوس كردن تا بفرامشتى آوردتان پند من توحيد من و بوديد ازيشان همى خنديديت . ( بو ) ( 3 ) من پاداش كردمشان . ( بو ) - من پاداش دادم . ( آ ) ( 4 ) درنگ كرديد . ( آ . بو ) ( 5 ) سالها . ( بو . آ ) ( 6 ) بازى را . ( بو . آ ) ( 7 ) برترست . ( آ . صو . بو ) ، و رجوع شود به آيهء 92 ( 8 ) كه پاى دارى و رستگارى نيابند ناگرويدگان . ( بو ) - [ ازينجا اوراق نسخهء آستانه افتاده است تا اول سورهء نور ]